Bezoek aan kamp Vught

Wij zijn met groep 7/8 op een vrijdag om kwart over negen naar kamp Vught vertrokken.
We hebben barakken(washok en slaapplaats), kindermonument, crematorium en nog een paar andere dingen gezien.
Hoe de mensen daar geleefd hadden is echt verschrikkelijk.
Het zag er wel anders uit maar het was al erg als je het zag.
Als je niet om 5 uur ’s morgens klaar stond kon je 25 slagen krijgen met een stok
als je een vriend had en die kwam voor je op door te zeggen:
“Dat mag je niet doen dat doet vreselijk pijn.”
Dan zei de degene die jouw vriend sloeg:
“Doe jij het maar eens dan sla je vriend dan.”
Nou je zou het je niet kunnen voorstellen dat je je eigen vriend zou moeten slaan.

Als je doodgeschoten werd of overleed werd je door een duitse crimineel gecremeerd.
Het as gooide ze in het bos.
Maar nu hebben ze het as bij elkaar herbegraven.
Gelukkig dat dat nu niet meer zo is.

Door Maureen en Linda.   

Vrijdag 5 maart 2010 zijn wij groep 7-8 naar kamp Vught geweest.
We gingen eerst naar een stuk miniatuur.
Toen heeft Margo uitgelegd hoe groot het kamp was.
Daarna gingen we naar een barak en daar zagen we hoe ze daar geleefd hebben.
De mensen moesten elke dag behalve zondag om vijf uur op het grote plein in rijen staan.
Ze sliepen op matrasjes waar maar een beetje stro in zat.
Sommige mensen hadden ook pech als ze een kind onder de 4 jaar hadden
moest die bij hen slapen op het bed.
Toen gingen we naar het kindermonument,
waar alle namen van de kinderen die met het kindertransport werden mee gevoerd.
Er stond zelfs ook een jongen bij van 6 dagen.
We zijn ook nog naar een soort crematorium geweest.
Daar werden alle mensen die in dat kamp dood zijn gegaan van de honger, van ziektes of van iets anders.
Als laatste was er nog een soort van klein musea.  

Sanne en Marissa